Korczew - wieś na południu Podlasia, na pograniczu Wysoczyzny Siedleckiej i Podlaskiego Przełomu Bugu. Malowniczo położony na tarasie nadzalewowym rzeki Bug, 18 km na północny zachód od Łosic.
Osada znana była już w 1401 r., kiedy to książę mazowiecki Jan I nadał Korczew Preythorowi herbu "Prus", dziedzicowi z Brzezia. Po przejęciu tych terenów przez Księstwo Litewskie, Wielki Książę Witold potwierdził nadanie posiadłości Korczew i Szczeglacin Pretorowi herbu Świeńczyc (akt nadania pisany w Trokach w 1416 r.). Kolejnymi dziedzicami byli: Korczewscy (od 1416 r. do początków XVI wieku), Chlebowiczowie (w XVI w.), a następnie Wiesiołowscy, (m.in. Krzysztof Wiesiołowski, marszałek wielki litewski i jego żona Aleksandra z Sobieskich), po których dziedziczyli Chaleccy. Później przez krótki czas posiadaczem dóbr Korczew był Stanisław Lewicki, podstoli podlaski. Następnie na długie lata majątek przejęli Kuczyńscy.
* Zespół pałacowo-parkowy znajduje się w południowo-wschodniej części miejscowości. Pierwotnie istniał tu dwór, który zbudował Wiktoryn Kuczyński. Barokowa siedziba wzniesiona została w latach 1734-36. Zaprojektował ją ówczesny architekt Radziwiłłów - Konceni Boni. Po 1834 r. budynek został mocno rozbudowany w stylu neogotyckim - projekt wykonał architekt Franciszek Jaszczołd. Po I wojnie światowej i ustąpieniu wojsk rosyjskich pałac musiał być poddany remontowi, który trwał aż do 1939 r. Po 1930 r. przeszedł kolejną przebudowę wg projektu wykonanego przez prof. Stanisława Noakowskiego (teoretyka sztuki), przy bezpośrednim nadzorze Mariana Walentynowicza (autora "Koziołka Matołka"). Wstawiono wtedy dwie kolumny we frontowej niszy, zmieniono zarys okien, zlikwidowano żelazne balkony, zegar w tympanonie zastąpiono herbem "Rawicz". Niedawno rezydencja powróciła do prawowitych właścicieli i obecnie jest gruntownie remontowana. Głównie ich zasługą jest także silna promocja tego regionu w postaci odbywających się corocznie festynów i imprez kulturalnych, m.in. międzynarodowych zawodów psich zaprzęgów, które stały się już tradycją.
* Pałac jest budynkiem piętrowym, murowanym z cegły i tynkowanym. Zbudowany na planie prostokąta, z ryzalitem i trójkątnym frontonem pośrodku oraz piętrowym portykiem podpartym kolumnami jońskimi. Po obu stronach budynku znajdują się dwie oficyny z II ćwierci XIX w., usytuowane pod kątem prostym i połączone z pałacem neorenesansowymi galeriami.